YILDIRIM

YILDIRIM
 

At belinde küffâra
Gökdoğan gibi daldı
Her Yıldırım ismini
O Yıldırımdan aldı

Yırtıp da karanlığı
Haykırdı: “Bre Doğan
Levlâke muhâtabı
Şanlı peygamberi an”

Bozokların hâkânı
Sıra dağları aştı
Tuğların gölgesinde
Bâtılla hesaplaştı

Vatanla çarpan kalbi
Allah aşkıyla durdu
Sultân-ı iklîm-i Rûm
Cennette otağ kurdu