İTTİHAD ve TERAKKİ BİR MASON TEŞKİLATIDIR

Bu fırkanın hedefi meşrûtî krallık falan değildi. Abdülhamîd hakkında da yanıldılar. Sonradan Sultân’ın en büyük muhâliflerinden olan iflâh olmaz Batıcı Midhad Paşa Abdülhamîd’i çözemediğinden onun tahta çıkması için büyük bir gayret sarf etmişti.

Midhad Paşa Abdülazîz’in şehâdetinden sonra Abdülhamîd Hân’ı da istediği gibi idâre edebileceğini zannetti. Ama öyle olmadı. Sultân’ı yumuşak huylu at gibi zannedenler çok yanıldılar. O halîm selîm zâtın içinden vatan için yanan bir volkan olduğunu “Pandoranın Kutusu” açılınca anladılar. Ziyâ Paşa’nın dediği gibi: “Allah’a sığın şahs-ı halîmin gazabından/// Zîrâ yumuşak huylu atın çiftesi pektir.”

Abdülhamîd Han, dönen dolapları fark ettiği için evvelâ haber alma teşkîlâtını tanzîm etti. Başta Siyonist gruplar, İngilizler, Fransızlar, Almanlar câsus ve istihbârât teşkîlâtları ile Dersaâdet ve Yıldız Sarayı’nı abluka altına almıştı. Tanzîmât’la başlayan İngiliz hayranlığı öyle bir hâle dönüştü ki, Mustafa Reşîd Paşa’ya İngiliz Reşîd deniliyordu. Midhad Paşa zâten beynelmilelciydi. Bayrağımıza “haç” koydurtmak bile istemişti.

Abdülhamîd tahta çıkınca İngiliz Rothschild âilesi de sahneye çıktı. Amschel Mayer Rothschild bütün Avrupa’da bankacılık imparatorluğu kuran Yahûdî bir bankacıdır. Abdülhamîd ile olan ilişkileri borçlanma, Filistin’deki toprak alımları ve Siyonist faâliyetler ekseninde gelişti. Filistin’i para ile satın almak isteyen Siyonist-İngiliz-Yahûdî sermâyesi, bu emellerine ulaşamayınca Abdülhamîd’in düşürülmesinden başka çâre bulamadı. Çok zor bir dönemde tahta çıkan Sultan, bu Siyonist sermâyesine karşı müthiş bir mücâdele veriyordu. Ne yazık ki karşısına içten bir fırka çıktı. Hem de vatansever, milliyetçi ve Türkçü olduklarını iddiâ eden bir hizip…

İttihad ve Terakki âdeta devleti yıkmak için kurulmuştu. Bu tezimizi abartılı bulanlar çıkabilir, ama bu cem’iyyet, Osmanlıyı yıktı mı yıkmadı mı? Ben bu fırkanın iyi niyetli ve vatansever olduklarına hiç inanmadım. Almancı bir hizbin milliyetçi olması mümkün mü? Sırtını Batı’ya dayamış, Sultan-Halîfe’nin devrilmesi için bütün fraksiyonlarla, çetelerle iş birliği yapan Mason kuruluşa, milliyetçi, vatansever, Müslüman diyenlere şaşarım.

KARMAŞIK İLİŞKİLER

Her devlet başka devletlerle dostluk ve menfaatlere dayalı ilişkiler kurabilir. Fakat 1908’le başlayan mîlâdla Avrupa, Osmanlı idâresine müdâhil olmaya başladı. Gerçi bu müdâhalenin evveli aslen 1839 Tanzîmât Fermânıydı. Bu ikili münâsebet değil, Osmanlıyı hegemonya altına almaktı.

Hareket Ordusu Osmanlıyı yıkmaya kalktığında 1877-1878 Osmanlı Rus Harbi’nden daha büyük zarar verdi. İpten kazıktan boşanmış hapishâne kaçkınları, Makedon komitacıları, Sandanski hempâları, başlarında Osmanlı paşaları(!) Şu tezâda bakar mısınız! Kim kime karşı savaşıyor. Oğuz Türk’ü, Pâdişâh-ı âlempenâh, Halîfe-i Müslimîn, Hanefiyyü’l-mezheb, Sûfî-i âlî-meşreb, kesîrü’z-zannile velâyeti sabit bir Sultâna karşı…

Bir devletin istihbârât servisleri ne kadar kuvvetli ise bünyesi de o kadar kuvvetli olur.

Abdülhamîd’in kurduğu ve muhâliflerince çok tenkîd edilen haber alma teşkîlâtı jurnalcilikle suçlanıp birçok iftiralara mâruz kaldı. Fakat devletin 33 yıl ayakta kalmasında bu teşkîlâtın rolü çok büyüktü.

Birinci Cihan Harbi’nden, özellikle 1918’den sonra dünyâ büyük devletlerin satranç tahtasına döndü. Büyük devletler, yazarları, san’atkârları, büyükelçileri, bilim adamlarını ajan olarak kullandı…