EY ÇOCUK!

Çocuğa Hitabe

Ey çocuk!

Okulun kapısından içeri girerken yalnızca yeni bir ders yılına başlamıyorsun. Hayatının en ehemmiyetli yolculuklarından birine çıkıyorsun. Önünde kitaplar, öğretmenler, arkadaşlar, yeni bilgiler ve nice tecrübeler olacak. Fakat bütün bunların üzerinde daha büyük bir hedef var: İyi yetişmiş, güzel ahlâklı, güçlü karakterli ve şuurlu bir insan olmak…

Sana çok şey öğretecekler.

Bilim, tarih, sanat, spor, teknoloji, matematik…

Hepsini en güzel biçimde öğren!

Merak et, araştır, sual sor!

Fakat şunu hiçbir zaman unutma; bilgi insanın aklını geliştirir, ahlâk ise o bilgiyi nasıl kullanacağını gösterir.

Çok şey bilmek ehemmiyetlidir ama bildiklerinle insanlara fayda sağlayabilmek daha değerlidir.

Ey çocuk!

Bu çağın sana sunduğu imkânlar büyük ve çok fazla...

Bir telefonla dünyanın öbür ucundaki bilgiye ulaşabiliyor, birkaç saniyede milyonlarca görüntüyle karşılaşabiliyorsun.

Fakat ekranların büyüdüğü bir çağda kendi iç dünyanı küçültme sakın!

Teknolojiyi kullan fakat iradeni ona asla teslim etme! Her gördüğüne inanma, her duyduğunu doğru kabul etme!

Kalabalıkların peşinden düşünmeden sakın gitme!

Kendi aklını kullan ama tecrübeyi de yok sayma, büyüklerine danışmayı bil!

Vicdanını dinle!

Doğru bildiğin ve inandığın yerde sağlam dur!

Çünkü insanın gerçek karakteri, herkesin onu gördüğü yerden ziyade kimsenin görmediği zamanlarda verdiği kararlarda ortaya çıkar.

‘Herkes yanlış yapıyor’ diye sen yanlışa ortak olma!

Güçlü olanın yanında durmak kolaydır, haksızlığa uğrayanın elinden tutmak ise karakter ister.

Bir arkadaşının başarısını kıskanmak yerine onunla sevin.

Yalnız kalanın yanına otur, zayıf gördüğünü hiçbir zaman küçümseme…

Şunu sakın unutma; bir cemiyetin gerçek büyüklüğü, güçlülerine nasıl davrandığı kadar güçsüzlerini nasıl koruduğuyla da ölçülür.

Anne ve babanın kıymetini bil!

Bugün sana sıradan gelen sözlerinin değerini belki yıllar sonra anlayacaksın.

Onların senin için taşıdığı endişeyi, yaptığı fedakârlığı ve sessizce ettiği duaları unutma…

Öğretmeninin emeğine saygı göster...

Çünkü öğretmen, bazen bir bilgi vermekten çok daha fazlasını yapar, bir cümlesiyle insanın hayatına yön verebilir.

Ey çocuk!

Köklerini unutma sakın!

Sen yalnızca bugünün dünyasına ait değilsin.

Arkanda asırların birikimi, bu topraklarda yaşamış ecdadının alın teri, duası, ilmi, fedakârlığı ve vatan uğruna akıttığı kanı var.

Tarihini öğren, ülkenin şehirlerinin hikâyesini bil...

Büyük âlimlerini, şairlerini, sanatkârlarını ve bu toprakları ilmiyle, gönlüyle mayalayanları iyi tanı...

Geçmişini bilmek sadece geçmişte yaşamak değildir.

Aksine, nereden geldiğini bilen insan nereye gideceğini daha iyi bilir.

Fakat senden beklenen, geçmişi yalnızca anlatman değildir.

Sana bırakılan emaneti daha ileriye taşımandır da...

Eksikleri tamamla, yanlışlardan ders çıkar, güzel olanı çoğalt...

Bir gün senden sonra gelecek çocuklar, bıraktığın mirasa baktığında, “Ecdadımızdan ve geçmişimizden bize miras kalanlara sahip çıkmak boynumuzun borcudur” diyebilsin.

Dünyaya açık ol, farklı ülkeleri tanımaya çalış ve başka dilleri de öğren.

 Bilimde ve teknolojide ilerle...

Yapay zekâdan uzay araştırmalarına kadar çağın bütün imkânlarını kullan...

Dünyanın en başarılı insanlarıyla yarış…

Fakat bütün bunları yaparken kendini ve özünü sakın kaybetme…

Başkasının tecrübesinden ve başarısından faydalanabilirsin fakat kendi hikâyeni kendin yazmalısın.

Dünyayı tanırken kendi kültürünü küçümseme…

Geleceğe yürürken mazinden utanma…

Modernleşmeyi, köklerinden kopmak olarak zannetme…

Çünkü güçlü istikbal, sağlam temeller üzerinde yükselir.

Ey çocuk!

Hayatta her istediğin hemen ve her zaman gerçekleşmeyecek...

Bazen yanılacak, bazen kaybedecek, bazen de yalnız kalacaksın.

Böyle zamanlarda kendinden vazgeçme...

Düşmekten korkma; düştüğün yerde kalmaktan kork...

Hatalarından ders çıkar ve yeniden başlamayı bil!

Bir gün bir meslek sahibi olacaksın.

Doktor, öğretmen, mühendis, bilim adamı, hukukçu veya herhangi bir sahada çalışan biri olacaksın.

O gün kendine yalnızca “Ne kadar kazanacağım?” diye sorma, “kime, nasıl faydam dokunacak?” diye de düşün…

Çünkü insanın gönüllerde bıraktığı iz, sahip olduklarından çok; başkalarının hayatına kattıklarıdır. 

Ve unutma; sen sadece kendi ailenin çocuğu değilsin.

Bu ülkenin yarınlarına emanet edilmiş bir değersin.

Bir gün bugün oturduğun sıralarda başka çocuklar oturacak.

Onlara nasıl bir ülke bırakacağını bugünden düşün…

Daha adil, daha merhametli, daha bilgili, daha güçlü ve daha güzel bir Türkiye istiyorsan önce kendinden başlamalısın…

İyi ve güvenilir insan ol.

Sözünün arkasında dur.

Alın terine saygı göster.

Haksızlık karşısında susma ama fitne çıkarıp kendine ve başkalarına da zarar verme…

Mazluma yardım et, Rabbine şükret, doğru bilgiyi öğrenmek için gayret göster, ülken ve çevren için değer üret…

Ama hiçbir zaman kalbini ve vicdanını ihmal etme…

Çünkü akıl insana yol gösterir ama vicdan istikamet verir.

Bilgi, güç kazandırır ama ahlâk o gücün hangi maksatla kullanılacağını belirler.

Ey çocuk!

Yıllar sonra bugünleri hatırladığında elinde yalnızca bir diploma, bir meslek veya bir unvan bulunmasın...

İnsanların sana duyduğu güven, yaptığın iyiliklerin hatırası, tuttuğun sözlerin huzuru ve temiz bir vicdanın olsun…

Çünkü hayatın sonunda insanı asıl büyüten olan şey, kaç başarı kazandığından ziyade nasıl bir insan olduğundur.

Öyle bir yaşa ki senin sonuna şahit olan herkes, güzel hayatından ibretlik dersler çıkarsın…

Şimdi okuluna git…

Oku, araştır, düşün, sor, üret ve geleceğin için hayaller kur…

Ama bütün bunları yaparken kendine şu suali sormayı ihmal etme; “ben kimim ve nasıl bir insan olmalıyım?”

Çünkü yarın kendiliğinden güzel olmayacak…

Yarını güzelleştirecek olanlar da yine değerli olanlar olacaktır...

Ve unutma ki, o güzel yarının ilk adımı, bugün senin karakterinde atılacaktır…