DERİN MESELE

Sevmek gönül işidir, kalp işidir. Sevgisiz, insana, kalpsiz denilmesi boşuna değildir. İnsan yaradılışta güzele meyillidir. Güzeli görmek ister, güzele özlem duyar, güzeli görünce ferahlar, mutlu olur. Güzelin ayrılığı ise yürekte sızıdır. Hicran ateşi cana düşmeyegörsün yakar seveni. Sevmek ne kadar uzakta olsa da her an sevdiğinin yanında olmak demektir. Sevgili gündüz aşığın hayalinden, gece ise düşünden çıkmaz olur. Aşığın cism ü canı her an ateş doludur.         

Aşık Veysel’e, aşk nedir, diye sorarlar. Cevap verir ünlü aşık: “Bir oğlan bir kızı sever, aile büyükleri toplanıp Allah’ın emri, Peygamberin kavliyle isterler kızı. Kız verilirse evlenirler, verilmezse aşk olur.” Buna göre aşk, ayrılıktan ve kavuşma arzusundan başka bir şey değildir. Aşk hasretin adıdır. Gittikçe büyüyen sevda ateşi zamanla yangına, hatta la teşbih nihayet cehenneme dönüşür. Zira Fuzuli’ye göre Cehennem ateşini inkar eden kafir, ateş-i hicranını görse, hemen imana gelir.

Sevmek insanın elinde olan bir şey değil ki. Bazen tesadüfen, bir kerecik görmekle kalbinizden vurulursunuz; öyle olur ki bir gece tatlı uykunuzda bir ay yüzlü düşünüze düşer de ateşler içinde uyanır yüreciğiniz. Aslı sevgi olan bir varlığın sevmek için bahaneye ihtiyacı da yoktur aslında. Bazen sebepli, bazen sebepsiz sever insanoğlu. Ve asla sevdiği için suçlanamaz insan. Zira sevdayı günah sayan bir kitap inmemiştir yeryüzüne bugüne dek. Aşk insanı kör eder. Rezil eder aleme, aşık yaşarken mezara girer icabında. Fakat namusunu, sevdiğini lekelemez asla. Yüreğinin yangını her şeyi yaksa da sevgiliye zarar vermemektir aşk. Aşkın raconu budur işte. Böyle asaletli aşıklar, dinimizde kahraman sayılmışlardır. Sevgililer sevgilisi, Hakk’ın Habibi: “Aşkını gizleyip, iffetini muhafaza ederek ölen şehittir.” buyurmaktadır ki, sevdasını kirletmeyen gerçek aşıklara en büyük müjdeyi vermektedir.

Mevlana hazretleri: “Kafasında aşk olmayan kimse gitsin zenginlerin mutfağında kase yalasın.” der. Yani onun kediden köpekten bir farkı yoktur. Rivayete göre çok eskilerde dergahların kapısında, ömründe hiç aşık olmayan bu kapıdan içeri girmesin, diye yazarmış. Cinsellik bütün hayvanlarda vardır, fakat aşk yalnız insana mahsustur. Buna göre insan, aşık olan canlı demektir. Aşk hayattır aslında. Hayata can veren nefestir sevda. Sevip sevilmeden saadet işitilmiş şey değildir.

Aşk feryat etmektir ıssız çöllerde. Olmak için, ölmektir aşk. Gözyaşıyla kızgın kumlara hayat vermektir. Kurban olmaktır sevgili uğrunda. Kurban yaklaşmak demektir. Bedeli candır sevdanın. Vuslatın bedeli yanmaktır. Gönlün pak olması gerek zira. Pis yerde aşk sultanının işi ne!

Aşk belden yukardadır.  Sevgi gönülde saklıdır. Aşk türlü türlüdür canlar! Vurulmaktır Çanakkale içinde, kanını toprağa katık etmektir. On beşinde Kızılelma rüyası görmektir aşk. Söğütte bir çınarın gölgesidir, 700 yıllık bir rüyadır. Gönüller fethetmek için yalın kılıç sefere çıkmaktır. Kara toprağın bağrında kızıl gül gibi açmaktır. Gözden çağlayanlar akıtmaktır gönle doğru. Gizli bir iniltidir bazen. Bir damla gözyaşıdır aşk sahipsiz gecelerde müsvedde sayfalara dökülen.