GÜNÜMÜZ GENÇLİĞİNİN DÜŞTÜĞÜ EN BÜYÜK YANILGILAR!

Her nesil, kendinden önceki nesli anlamakta zorlanır.

Dünün büyükleri bugünün gençlerini tenkit eder, bugünün gençleri ise kendilerini kimsenin anlamadığını düşünür. Oysa mesele çoğu zaman nesil çatışması değildir. Asıl mesele, asrının insan zihnine sessizce yerleştirdiği bazı yanlış kabullerdir.

Bugün gençlerin önündeki en büyük mani bilgi eksikliği değildir. Aksine insanlık tarihinin hiçbir döneminde gençler bugünkü kadar bilgiye bu kadar hızlı ulaşamamıştı. Bir cep telefonunun ekranında dünyanın en seçkin üniversitelerinin dersleri, milyonlarca kitap, binlerce belgesel ve sayısız bilimsel çalışma birkaç saniye içinde erişilebilir hale gelmiştir. Buna rağmen ne sebeple birçok genç, hayatının en verimli çağında yönünü bulmakta zorlanıyor? Çünkü bilgiye ulaşmak kolaylaştıkça, doğruyu yanlıştan ayırmak zorlaşmıştır. Problem, artık cehalet değil, bilgi kalabalığı içinde hakikati seçebilme becerisidir.

İçinde yaşadığımız asır, gençlere sürekli daha fazlasına sahip olmaları gerektiğini fısıldıyor. Daha pahalı bir telefon, daha gösterişli bir otomobil, daha lüks bir hayat... Reklamlar, sosyal medya ve dijital kültür, mutluluğu tüketimle eşitleyen görünmez bir dünya kuruyor. Oysa insanlık tarihi bunun tam tersini söylüyor.

Dünyanın en büyük medeniyetlerini kuran insanlar, sahip oldukları eşyalardan çok, sahip oldukları fikirlerle tarihe yön verdiler. Bir medeniyeti ayağa kaldıran, gösterişli binalar değil, o binaları inşa edecek karaktere sahip insanlardır. Bugün birçok genç, hayatın merkezine eşyayı koyduğu için ruhunu ihmal ediyor. Oysa insanın hakiki zenginliği, banka hesabındaki rakamlarla değil, zihnindeki fikirlerle, kalbindeki merhametle ve karakterindeki sağlamlıkla ölçülür.

Belki de asrımızın en büyük yanılgısı, görünür olmayı değerli olmakla karıştırmaktır. Sosyal medya, insanın kendisini sürekli başkalarıyla kıyasladığı dev bir vitrine dönüştü. Takipçi sayıları başarı ölçüsüne, beğeniler ise kişisel değerin göstergesine dönüştürüldü.

Gençler artık çoğu zaman "Nasıl daha faydalı olurum?" sorusundan önce "Nasıl daha çok görünür olurum?" sorusunu düşünüyor. Oysa tarih, görünür olduğu için değil, değer ürettiği için unutulmayan insanlarla doludur. Mimar Sinan'ın eserlerini ayakta tutan şey şöhret değil ustalıktır. Ali Kuşçu'yu asırlar sonra bile konuşturan şey takipçi sayısı değil ilmidir. Bir insanın gerçek itibarı, alkışların yükseldiği anlarda değil, yalnız kaldığında da aynı dürüstlüğü sürdürebilmesinde saklıdır.

Bugün gençlerin zihnine yerleşen en tehlikeli düşüncelerden biri de başarının kısa yollarla elde edilebileceği inancıdır.

Birkaç dakikalık videolar, hızlı başarı hikayeleri ve abartılı hayat tarzları, uzun yılların emeğini görünmez hale getiriyor.

Zirveye kolay ulaşanlar, orada uzun süre kalamazlar. Çünkü başarıyı taşıyan şey yetenekten önce disiplindir.

Tohum toprağa düştüğü gün meyve vermez. En sağlam ağaçlar, en uzun bekleyişlerin ürünüdür. İnsan da böyledir. Kendisini sabırla geliştirenler, zamanı geldiğinde sadece meslek sahibi olmaz, aynı zamanda sözünün ağırlığı olan insanlar haline gelir.

Bir başka yanılgı ise diplomanın hayatın bütün kapılarını açacağı düşüncesidir. Elbette eğitim vazgeçilmezdir ancak diploma, öğrenmenin sonu değil yalnızca bir başlangıcıdır. Dünya öyle hızlı değişiyor ki bugün üniversitede öğrenilen birçok bilgi, birkaç yıl sonra geçerliliğini yitirebiliyor. Buna karşılık merak eden, araştıran, yeni beceriler kazanan ve kendisini sürekli geliştiren insanlar her çağda değerini koruyor.

Geleceğin dünyasında insanlar sadece bildikleriyle değil, öğrenmeye devam edebilme kabiliyetleriyle öne çıkacaklar. Çünkü bilgi artık bir hedef değil sürekli akan bir nehir gibidir. O nehrin kıyısında oturan değil, içine girip yüzebilenler geleceği inşa edecektir.

Ne yazık ki günümüzün dijital düzeni, gençlere zamanı fark ettirmeden tüketmeyi de öğretiyor. Saatler boyunca ekran başında geçirilen vakit, çoğu zaman insana dinlenmişlik değil, tükenmişlik bırakıyor. En acı olan ise bunun yavaş yavaş gerçekleşmesi…

İnsan, ömrünün yıllarla değil dikkatini nereye verdiğiyle şekillendiğini çoğu zaman geç fark ediyor. Hayat, fark edilmeyen küçük tercihlerden oluşur.

Günde yarım saat doğru yazılmış bir kitabı okumak önemsiz gibi görünebilir. Bir yabancı dili her gün on beş dakika çalışmak da öyle... Fakat yıllar sonra o küçük alışkanlıklar, insanın geleceğini değiştirecek büyük neticelere dönüşebilir. Tarih, büyük hayatların küçük ama istikrarlı alışkanlıklar üzerine kurulduğunu defalarca göstermiştir.

Gençlerin sık düştüğü bir başka hata da başarısızlığı son durak zannetmeleridir. Oysa başarısızlık çoğu zaman insanın en dürüst öğretmenidir. Hayatta hiç hata yapmamış bir insan, büyük ihtimalle hiç risk almamıştır. Denemekten korkanlar hata yapmazlar fakat aynı zamanda gelişemezler de...

Bir çocuğun yürümeyi öğrenebilmesi için defalarca düşmesi gerekir. Hayatın her sahasında da durum böyledir. Yanlışlar, doğruya giden yolun taşlarıdır. Asıl mesele düşmemek değil her düştüğünde biraz daha bilinçlenerek ayağa kalkabilmektir. Belki de bütün bu yanılgıların temelinde daha derin bir eksiklik yatıyor mana arayışı...

Modern dünya gençlere nasıl daha hızlı kazanacaklarını anlatıyor ama niçin yaşamaları gerektiğini yeterince konuşmuyor. Daha çok para kazanmanın yolları öğretiliyor mamafih o parayla nasıl daha iyi bir insan olunacağı pek anlatılmıyor. Daha verimli çalışmanın teknikleri öğretiliyor lakin vicdanın, merhametin ve adaletin insan hayatındaki yeri ihmal ediliyor. Oysa medeniyetler yalnızca teknolojiyle yükselmez. Tarih boyunca kalıcı iz bırakan toplumlar, bilgiyle birlikte ahlakı, üretimle birlikte mesuliyeti ve güçle birlikte adaleti inşa edebilenlerdir.

İnsan bazen kendisine şu suali sormalıdır; eğer bütün alkışlar susarsa, bütün ekranlar kapanırsa ve herkes arkasını dönerse ben yine de mutlu olabilir miyim?

İşte bu sualin cevabı, insanın hakiki servetidir.

Çünkü karakter, kimsenin görmediği yerde verilen kararların toplamıdır. Bilgi insana meslek kazandırabilir, zeka başarı getirebilir, imkanlar hayatı kolaylaştırabilir fakat güvenilir bir karakter olmadan bunların hiçbiri uzun süre ayakta kalamaz.

Bugünün gençleri aslında; tarihin en büyük imkanlarına sahip neslidir. Aynı zamanda tarihin en büyük dikkat dağıtıcılarıyla da karşı karşıyadır. Bu yüzden geleceği belirleyecek olan şey teknoloji değil teknolojiyi kullanan insanın zihni olacaktır. Bilgiyi hikmete dönüştürebilen, merakını canlı tutan, okumaktan vazgeçmeyen, düşünmeyi alışkanlık haline getiren ve her gün kendisine küçük de olsa yeni bir şey katabilen gençler, yalnızca kendi hayatlarını değil yaşadıkları toplumu da değiştireceklerdir.

Unutulmamalıdır ki bir milletin geleceği, madenlerinde değil gençlerinin zihinlerinde saklıdır. Bir ülkeyi zenginleştiren sadece petrol kuyuları değil düşünen beyinlerdir de... En büyük yatırım borsaya değil, insana yapılır. Çünkü iyi yetişmiş bir insan, kurduğu bir fikirle milyonların hayatını değiştirebilir. Belki de bu yüzden asıl sual, "Gençler bugün ne kazanıyor?" değil, "Gençler bugün nasıl insanlar haline geliyor?" cümlesidir. Çünkü yarının dünyasını kuracak olanlar, bugünün gençleridir ve onlar yalnızca bugünü değil henüz doğmamış nesillerin geleceğini de şekillendireceklerdir.