KALP KIRMAK

Kalp kırmak, maddi veya manevi olarak söz ve davranışlarımızla bir kimseyi üzmek anlamına gelmektedir.

Maalesef çok basit bahanelerle insanların kavga ettiği günümüzde, bu konu daha da önem arz etmektedir.

Bir kimseye, asık surat ve çatık kaşla bakmak bile kalp kırmak olup, kul hakkına girilmiş olur.

Kul hakkı ise, şirkten ve küfürden sonra Allahü tealanın affetmediği en büyük günahtır.

Kalp kırmak, kazanılan bütün sevapları yok eder. Bu bakımdan, ahirette iflas etmiş duruma düşmemek için, kalp kırmaktan çok sakınmalıdır.

Nitekim Peygamber efendimiz müflisi tarif ederken:

“Şüphesiz ümmetimin müflisi şu kimsedir ki, kıyamet günü namaz, oruç ve zekâtlarıyla gelir.

Ancak o, kimine sövmüş, kimine iftira etmiş, kiminin malını yemiş, kiminin kanını dökmüş ve kimini dövmüş bir haldedir.

Bunun üzerine, bu kimsenin iyiliklerinin sevabı hak sahiplerine verilir.

Üzerindeki kul hakları bitmeden sevapları biterse, hak sahiplerinin günahları kendisine yüklenir.

Sonra da cehenneme atılır.” [Müslim] buyuruyor.

Hadis-i şeriften de anlaşıldığı üzere, kişi ne kadar çok ibadet yaparsa yapsın, elinden ve dilinden insanlara zarar verdiği müddetçe ahirette azaptan kurtulması mümkün değildir.

Nitekim Yunus Emre hazretleri de bir şiirinde:

Bir kez gönül yıktın ise

Bu kıldığın namaz değil

Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil

Diyerek, bu gerçeği çok güzel ifade etmektedir.

Unutulmamalıdır ki, bütün kainat insan için, insan kalbi için, kalp de Allahü tealayı tanımak için yaratılmıştır.

Kalp, nazargah-ı ilahi olup, Allahü Tealanın nazar ettiği en kıymetli varlıktır.

Bu nedenle Peygamber efendimiz;

(Bir Müslümanın kalbini kırmak, Kâbe’yi 70 kere yıkmaktan daha günahtır.) [Rıyad-un-nasihin] buyurmuştur.

Zira Kâbe’yi yapan insandır, kalbi ise Allahü teala yaratmıştır.

Nitekim şairin,

Hiç kimseye yan bakma!
Öfkelenip sert çıkma!
Kalp Allah’ın evidir,
Bu evi sakın yıkma!

Dörtlüğü de bunu güzel ifade etmektedir.

Kalp, çok ince camdan yapılmış bir kâse gibidir. Kırıldığında tamiri çok zordur.

İmam-ı Rabbani hazretleri de:

Kalp, Allahü tealanın komşusudur. Allahü tealaya kalbin yakın olduğu kadar hiçbir şey yakın değildir.

Mümin olsun, asi olsun, hiçbir insanın kalbini incitmemeli, çünkü asi olan komşuyu da korumak lazımdır.

Kalp kırmaktan çok sakınmalı! Allahü tealayı en ziyade inciten küfürden sonra, kalp kırmak gibi büyük günah yoktur. Çünkü Allahü tealaya ulaşan şeylerin en yakın olanı kalptir.

İnsanların hepsi, Allahü tealanın köleleridir. Herhangi bir kimsenin kölesi dövülür, incitilirse, onun efendisi elbette gücenir.

Her şeyin biricik maliki, sahibi olan Allahü tealanın şanını, büyüklüğünü düşünmelidir. [C.3/M.45] buyuruyor.

Kul, Allahü tealanın kendisine nasıl muamele etmesini istiyorsa, O’nun kullarına da öyle davranmalıdır.

İster kafir olsun, ister mümin olsun, kim olursa olsun, kalp kırmamak için Allahü tealaya sığınmalıdır.

Eğer bir kalp kırmış ise, hemen tövbe edip, hak sahibi ile helalleşmelidir. Çünkü ölümün ne zaman geleceği belli değildir.

Helalleşmeyi ahirete tehir etmek çok tehlikelidir. Zira ahirete alacaklıyım diye gidecek çok kimsenin, borçlu çıkacağı unutulmamalıdır.